Alexandra barones van Zuylen van Nijevelt van de Haar

1957–2026

Op vrijdagochtend 23 oktober 2026 is Alexandra barones Van Zuylen van Nijevelt van de Haar op 69-jarige leeftijd overleden. 

De Stichting verliest in Alexandra van Zuylen een zeer betrokken oud-lid van de Raad van Toezicht. Alexandra zette zich vanaf 1996 samen met haar vader Thierry van Zuylen onafgebroken in voor de toekomst van hun voormalige familiebezit Kasteel de Haar in Haarzuilens. Alexandra was tot en met 2024 lid van de Raad van Toezicht. 

Biografie

Alexandra Hélène Marguerite barones Van Zuylen van Nijevelt van de Haar werd op 15 februari 1957 geboren in Neuilly-sur-Seine als oudste dochter van Thierry baron Van Zuylen van Nijevelt van de Haar en zijn echtgenote Gabrielle Iglesias Valayas.  

Haar overgrootouders, Etienne baron Van Zuylen van Nijevelt van de Haar en zijn echtgenote Hélène de Rothschild, waren de grondleggers van het kasteel in zijn huidige vorm. Etienne liet architect Pierre Cuypers de middeleeuwse ruïne De Haar herbouwen op een manier die in Europa zijn weerga niet kende. Het werd een waar ‘Gesamtkunstwerk’, waarin niet alleen architectuur, maar ook het interieur, de tuinen en zelfs de kerk en het dorp werden betrokken. 

In 1960 erfde hun kleinzoon Thierry Kasteel de Haar en het omliggende Landgoed Haarzuilens. Hij was vastbesloten om het kasteel in stand te houden in de geest waarin het was bedoeld, namelijk als monument voor de familiebanden met de provincie Utrecht, maar ook als een huis, zij het een extravagant huis, voor familie en vrienden. Ook beoogde hij, net als zijn vader voor hem, het kasteel open te stellen voor publiek. 

Om dit bijzondere monument te behouden voor de toekomst bleek echter een zeer omvangrijke restauratie noodzakelijk te zijn waarvoor de beschikbare financiële middelen ontoereikend waren. Naar eigen zeggen, bood baron Van Zuylen zijn dochters twee opties; ofwel het kasteel verkopen ofwel het kasteel en het park overdragen aan een stichting zodat het kasteel behouden bleef. De dochters kozen unaniem en volmondig voor het laatste. Hiertoe bracht de baron in 1996 het kasteel en het park onder in Stichting Kasteel de Haar. Het omliggende Landgoed Haarzuilens droeg hij in het jaar 2000 over aan de Vereniging Natuurmonumenten, die daarbij 20 miljoen euro heeft geïnjecteerd in Stichting Kasteel de Haar. Met deze injectie kon de Stichting samen met de verworven Rijkssubsidie, een groot deel van de restauratie bekostigen. 

Alexandra van Zuylen groeide op in Neuilly-sur-Seine en werd, zoals gebruikelijk in die kringen in die tijd, grotendeels opgevoed door een Engelstalige nanny. In de maanden augustus en september verbleef zij op het kasteel en ging ook naar school in Haarzuilens. Ze heeft altijd warme banden onderhouden met de inwoners van Haarzuilens. Haar tweetaligheid – Engels en Frans – kwam van pas in haar werkzame leven als docent Engels in Parijs. Doordat zij in de zomer in Nederland naar school ging, sprak zij ook een beetje Nederlands.  

Vanaf 1996 werd Alexandra van Zuylen door haar vader betrokken bij de toekomst van het voormalig familiebezit. Na het overlijden van Thierry in 2011 nam Alexandra de verantwoordelijkheid over van haar vader. In 2025 droeg zij deze rol over aan haar zus Vanessa van Zuylen.  

De familie Van Zuylen deed met de oprichting van de stichting en de verkoop van de landerijen afstand van het eigendom, maar de familie bleef het recht houden om in de septembermaand op het voorouderlijk kasteel te verpozen. Tot en met 2005 heeft de familie dan ook jaarlijks hun intrek genomen in het kasteel. Tot op de dag van vandaag verblijft de familie nog regelmatig op De Haar in het familieappartement in het Châtelet. Bij ieder bezoek nam Alexandra attenties voor het team van de Stichting mee, was altijd hartelijk en betrokken en was enorm dankbaar voor de manier waarop de Stichting met hun voormalige bezit omging.   

Alexandra is getrouwd geweest met Iain Watson met wie zij twee dochters had. De uitvaart vindt plaats in Parijs. Tot die tijd sluit het kasteel de luiken volgens oudadellijk gebruik als teken van rouw.